Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Κοντά στην Ανάσταση

20/04/2011

Άρθρο του Μιχάλη Μαθιουλάκη

 

Οι τελευταίες μέρες εκτός από τον πανικό που διαχέεται για άλλη μια φορά στην αγορά για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας φέρνουν μαζί τους και μια κατάθλιψη και απογοήτευση για το μέλλον αυτού του τόπου.

Ποιο μπορεί να είναι άραγε το μέλλον ενός λαού που δεν μπορεί να κατανοήσει ποια είναι τα σημαντικά πράγματα για το μέλλον του και σε ποια σημεία πρέπει να ξεπεράσει τις παλαιότερες συνήθειες και δοξασίες του ώστε να γνωρίσει την σωτηρία του;

Είναι κάπως σαν την ατμόσφαιρα της Μεγάλης Παρασκευής, αυτή η περιρρέουσα θλίψη της ημέρας. Μια θλίψη, βαρύτερη από θυμό, και εντονότερη από πανικό...

Οι προηγούμενες μέρες αναλώθηκαν στην προσπάθεια να παρουσιάσω τα στοιχεία που δείχνουν ότι η ελληνική κρίση χρέους δεν είναι ένα αξεπέραστο πρόβλημα αλλά αντίθετα μια ευκαιρία για να ξεπεράσει αυτή η χώρα πολλά από τα άρρωστα σύνδρομα του παρελθόντος.

Σήμερα, δεν νομίζω ότι χρειάζονται άλλα στοιχεία. Μου έρχονται όμως συνέχεια στο μυαλό στίχοι και αφορισμοί από ένα παλαιότερο άρθρο μου:

Χθες βρήκα μερικές σειρές από ένα βιβλίο που συλλέγει σκέψεις του Franz Kafka, το “Αφορισμοί”. Γράφει λοιπόν ο Κάφκα:

“Δεν αποτελεί διάψευση της προαίσθησης για μια οριστική απελευθέρωση
το εάν της επόμενης μέρας η αιχμαλωσία παραμείνει ανάλλαχτη,
ή το εάν ακόμη πιο έντονη γίνει,
ή επίσης το εάν απερίφραστα δηλωθεί ότι ποτέ δεν θα φτάσει σ’ ένα τέλος.
Απεναντίας, όλα τούτα ενδέχεται να είναι μια αναγκαία προϋπόθεση της οριστικής απελευθέρωσης”

Πιο απλοί και μελωδικοί αλλά το ίδιο ουσιαστικοί και οι στοίχοι από ένα τραγούδι των αγαπημένων μου Dire Straits το “Why Worry”:

http://www.youtube.com/watch?v=iMZfwimZk4o&feature=related

“Why worry, there should be laughter after the pain
There should be sunshine after rain
These things have always been the same
So why worry now…”


Η κατάθλιψη που ανέφερα πιο πάνω, πηγάζει από το ότι κοιτώντας κανείς γύρω του, δεν βλέπει πουθενά μια αχτίδα φωτός, μια ελπίδα ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα αύριο...

Θα πρέπει όμως να θυμόμαστε ότιαυτός είναι και ο ορισμός της κρίσης. Όταν δεν βλέπεις φως από πουθενά, τότε έχεις όντως βρει τον πάτο και τα πράγματα δεν μπορούν παρά μόνο να βελτιωθούν.

Η ελληνική αγορά και η ελληνική οικονομία, δείχνει να βρίσκεται σε αυτό ακριβώς το σημείο.

Οι στίχοι του Franz Kafka είναι αυστηροί αλλά ελπιδοφόροι, οι αντίστοιχοι των Dire Straits απλοί αλλά ρεαλιστικοί.

H εναλλαγή από την κατάθλιψη της Μ.Παρασκευής στην λύτρωση της Ανάστασης, περιέχει ακριβώς το ίδιο μήνυμα...

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΛΑΚΗΣ από το www.think2.gr

Μιχάλης Μαθιουλάκης

Πληροφορίες άρθρου:

4242 προβολές

Αρέσει σε 6 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

03/08/2012 | Δεν μας φταίει ο Mario

21/05/2012 | Βόρειοι και Νότιοι ή μήπως φταίει κάτι άλλο;

26/04/2012 | 200.000 απατεώνες

30/01/2012 | Φορτώστε τα στους ξένους!

05/12/2011 | ΕΛΛΑΔΑ-FYROM: Παλιές αμαρτίες και η σημερινή απόφαση του δικαστηρίου

21/11/2011 | Ματιές στο μέλλον της ΕΕ

18/10/2011 | Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο

04/10/2011 | Η “Έκτη αίσθηση” της ελληνικής κοινωνίας

19/09/2011 | Η πιο αβέβαιη εβδομάδα των τελευταίων 35 χρόνων...

14/09/2011 | Άλλο η έξοδος από το ευρώ και άλλο η χρεοκοπία...