Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Δεν μας φταίει ο Mario

03/08/2012

Άρθρο του Μιχάλη Μαθιουλάκη

 

Μεγάλη απογοήτευση κυρίευσε χθες τις χρηματιστηριακές αγορές όλου του κόσμου οι οποίες περίμεναν την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να έρθει και σαν από μηχανής θεός να δώσει μια μαγική λύση που θα ξεπλύνει την ευρωζώνη από τα προβλήματα της...

Οι συγκρατημένες δηλώσεις του προέδρου της ΕΚΤ Mario Draghi, εκλήφθηκαν ως σήμα απραξίας από την πλευρά της τράπεζας.

 -> Νομίζω όμως ότι ακόμα και αν η ΕΚΤ έβγαινε και ανακοίνωνε όλα όσα οι αγορές ελπίζανε να ακούσουν, μετά από μερικές μέρες το αποτέλεσμα θα ήταν ακριβώς το ίδιο.

Στο πρόβλημα της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, όλοι δείχνουν να θέλουν μια άμεση και εύκολη λύση που θα διώξει μακριά το φάντασμα του ντόμινο καταρρεύσεων που πλανάται πάνω από την ευρωζώνη.

Έτσι, δημιουργήθηκε η κοινή πεποίθηση ότι αν απλά βγει η ΕΚΤ και ανακοινώσει ότι όταν τα πράγματα ζορίσουν, η ίδια να ξαμοληθεί στις αγορές και θα αγοράσει όλα τα κρατικά ομόλογα της ευρωζώνης που ο υπόλοιπος κόσμος θέλει να ξεφορτωθεί, τα πράγματα θα πάρουν τον δρόμο τους και όλοι θα ηρεμίσουν.

Αυτό που μπορώ να σχολιάσω εγώ, είναι ότι μακάρι να ήταν τόσο απλά τα πράγματα αλλά δυστυχώς -ή ευτυχώς- η ευρωζώνη εξακολουθεί να είναι μια περίπτωση μοναδική στα έως τώρα χρονικά, καθώς το ευρώ και η γέννηση του είναι κάτι το πρωτόγνωρο στην ανθρώπινη ιστορία.

Έτσι λοιπόν, ακόμα και αν η ΕΚΤ διαβεβαίωνε ότι θα αγόραζε χωρίς όρια όσα κρατικά ομόλογα χρειαστεί για να σταθεροποιήσει τις οικονομίες της Ελλάδας, Ισπανίας, Ιταλίας, Πορτογαλίας, Ιρλανδίας κλπ, η αλήθεια είναι ότι στην πράξη δεν θα μπορούσε να εφαρμόζει αυτή την τακτική επ’ αόριστο.

Τα προβλήματα όμως που τροφοδοτούν την κρίση χρέους στην ευρωζώνη, θα συνεχιστούν επ’ αόριστο αν δεν αντιμετωπιστούν στη βάση τους.

Ποιο είναι όμως αυτό το σημείο που δημιουργεί αυτά τα προβλήματα και το οποίο αν δεν αντιμετωπιστεί θα συνεχίσει να δημιουργεί ανασφάλεια στις αγορές;

Όπως πολλάκις έχω αναφέρει, το πρόβλημα αυτό είναι η ασυμφωνία στον τρόπο που εκφράζεται ο κίνδυνος για τους επενδυτές στην ευρωζώνη.

Στο στάδιο εξέλιξης που βρίσκεται σήμερα η ευρωζώνη, έχουμε από την μία πλευρά ένα κοινό νόμισμα που εκφράζει τον κοινό, συνολικό κίνδυνο της ευρωζώνης αλλά από την άλλη, πολλά και διαφορετικά κρατικά ομόλογα, τα οποία εκφράζουν τον κίνδυνο κάθε ενός κράτους-μέλους χωριστά.

  • Αυτό το σύστημα είναι από τη βάση του ασταθές, αφού δεν είναι αμιγώς εθνικό αλλά ούτε και αμιγώς υπερεθνικό.
  • Άρα όταν τα κράτη-μέλη του ευρώ πάνε να πουλήσουν τα ομόλογα τους, δεν έχουν να προσφέρουν μια ξεκάθαρη εικόνα για τον κίνδυνο που θα αγοράσει ο εκάστοτε επενδυτής.
  • Στα πρώτα χρόνια του ευρώ, αυτή η αδυναμία είχε ξεφύγει από την προσοχή των αγορών, επειδή η είσοδος του ευρώ είχε δημιουργήσει την πεποίθηση ότι οι κανόνες και μηχανισμοί της ΕΕ θα κάνουν όλες τις εθνικές οικονομίες να προσαρμοστούν και να κινούνται παράλληλα μεταξύ τους.
  • Η ελληνική κρίση χρέους όμως, έδειξε σε όλον τον κόσμο το πόσο χάλια μπορεί να συνεχίσει να είναι οργανωμένη μια εθνική οικονομία παρά το ότι είναι μέλος της ευρωζώνης...


Η ελληνική περίπτωση
, έκανε τον κόσμο όλο να αμφισβητήσει την ομοιογένεια που μπορεί να φέρει η ευρωζώνη στον ρυθμό με τον οποίο κινούνται τα βασικά οικονομικά μεγέθη των κρατών-μελών.


Απ’ την στιγμή που φτάσαμε σε αυτό το σημείο, η αχίλλειος πτέρνα της ευρωζώνης αποκαλύφθηκε και πλέον αυτά που ακολούθησαν ήταν απολύτως αναμενόμενα.

Έτσι λοιπόν, όποια δήλωση και όποια ενέργεια και να αναλάβει ο Mario Draghi και η ΕΚΤ θα έχει περιορισμένα και βραχύβια αποτελέσματα.

  • Η μόνη σταθερή και μόνιμη λύση στην κρίση χρέους της ευρωζώνης είναι η έκδοση ευρωομολόγων που θα αντικαταστήσουν τα αντίστοιχα εθνικά ομόλογα και θα μετατρέψουν τα επιμέρους εθνικά κρατικά χρέη, σε ένα ενιαίο κρατικό χρέος για το σύνολο της ευρωζώνης.


Μόνο όταν ακούσουμε νέα προς αυτή την κατεύθυνση, θα ξέρουμε ότι η κρίση χρέους ξεπερνιέται.

  • Σε αυτή την πορεία όμως, εμπόδιο στέκεται η Γερμανία με τις συντηρητικές, εθνικιστικές απόψεις της για το “ποιος πληρώνει ποιόν” στην ευρωζώνη, αλλά και η Ελλάδα που περνάει την εικόνα ότι θέλει τα ευρωομόλογα απλά και μόνο για να «την βγάλουν καθαρή» από τις υποχρεώσεις τους οι πολιτικοί της και οι κομματικοί στρατοί που συντηρούνται από αυτούς.      


Δεν είναι λοιπόν η ΕΚΤ το πρόβλημα μας. Το πρόβλημα είναι ότι ο Βορράς και ο Νότος της ευρωζώνης δεν δείχνουν έτοιμοι να κάνουν το βήμα μπροστά για την πρόοδο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.


Ξεχνούν όμως, ότι στο μονοπάτι που κινείται η Ευρωπαϊκή Ένωση από την ίδρυση της, δεν υπάρχει χώρος και περιθώρια για κίνηση προς τα πίσω...


Μιχάλης Μαθιουλάκης - think2.gr

Μιχάλης Μαθιουλάκης

Πληροφορίες άρθρου:

4794 προβολές

Αρέσει σε 1 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

21/05/2012 | Βόρειοι και Νότιοι ή μήπως φταίει κάτι άλλο;

26/04/2012 | 200.000 απατεώνες

30/01/2012 | Φορτώστε τα στους ξένους!

05/12/2011 | ΕΛΛΑΔΑ-FYROM: Παλιές αμαρτίες και η σημερινή απόφαση του δικαστηρίου

21/11/2011 | Ματιές στο μέλλον της ΕΕ

18/10/2011 | Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο

04/10/2011 | Η “Έκτη αίσθηση” της ελληνικής κοινωνίας

19/09/2011 | Η πιο αβέβαιη εβδομάδα των τελευταίων 35 χρόνων...

14/09/2011 | Άλλο η έξοδος από το ευρώ και άλλο η χρεοκοπία...

06/09/2011 | Ανεπανάληπτη...