Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Επανέρχεται το θέμα για «μόνιμους» Ολυμπιακούς στην Ελλάδα!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ολυμπιακοί Αγώνες – Ρίο, 2016

του Γιώργου Πιπερόπουλου

ΔΩΡΕΑΝ ηλεκτρονικό βιβλίο του Γιώργου Πιπερόπουλου στο διαδίκτυο…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Προτιμήσεις Πούτιν & Ρέντζι για Πρόεδρο των ΗΠΑ

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Αξιοπρέπεια και…φιλότιμο στην Ελλάδα των Μνημονίων!

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ιταλία: οι Δημοτικές εκλογές «ταραχή» για τον κ Renzi;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Παρέμβαση του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ώ, Θεέ μου! Εάν είναι δυνατόν!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Και τώρα...."αυταπατώνται" άρα θα συνεχίσουν να...υπάρχουν!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Τότε μας "νανούρισαν" ως εμίρηδες!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Κόκκινο, κόκκινο πιάσε…κόκκινο!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ενότητα, Αλληλεγγύη, Αρμονία!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

25η Μαρτίου 1821 : Ανδρεία, Αυτοθυσία, Διχασμός & Διχόνοια

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Κύριε Καμμένε, ΥΕΘΑ, ΤΟΛΜΗΣΤΕ!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ελληνοτουρκικά & Προσφυγικό: Αινιγματικά Μηνύματα & Πράξεις…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

«Χαστούκια» και διαψεύσεις μέσω…twitter;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Η «Συμφωνία» ξεκίνησε αλλά… ΔΕΝ ολοκληρώθηκε!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Πολιτική ποδοσφαίρου & ποδόσφαιρο πολιτικής…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Προστατεύστε την Ελλάδα από την Ανεξέλεγκτη εισροή Μεταναστών

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Έγραψα «Καληνύχτα Ελλάδα» ΠΡΙΝ τα «Μνημόνια» & το «Μεταναστευτικό!...»

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μεταναστευτικό: Θέμα «ανθρωπιάς» ή ΚΑΥΤΟ Ελληνικό Πρόβλημα;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Η κυρά Πωλίνα, το δημιουργικό φαγητό, η παραπληροφόρηση... και η Θεσσαλονίκη.

του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

Γαλλικές Περιφερειακές Εκλογές: τελικά «νικήθηκε» η κ Λεπέν;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Πρόσωπο της χρονιάς 2015: Η κ Angela Merkel στο εξώφυλο του ΤΙΜΕ

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Απαγορεύθηκε η λειτουργία των Ιδρυμάτων Soros στην Ρωσία

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Δημοσκοπήσεις για τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου: Γελάμε ή…Κλαίμε;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Πάντα "επίκαιρος" ο Κικέρων!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

30, τι 40 χρόνια…(Μήπως τότε είχα και «λίγο» δίκιο;)

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Γιατί ο μαραθώνιος είναι τόσο δημοφιλής

20/11/2012

Άρθρο του Δημήτρη Κουρέτα

 
Πριν λίγες μέρες στον τερματισμό στο Παναθηναικό Στάδιο, περπατώντας την ευθεία μέχρι να πάμε τα αλλάξουμε ρούχα στου Φωκιανού απέναντι, πρέπει να συνάντησα όσα γνωστά ,φιλικά και δικά μου άτομα , δεν εχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Εκτός από τη γυναίκα μου που με κέρδισε και με περίμενε, βρήκα μια πρώτη μου ξαδέλφη που είχα να τη δώ πολλά χρόνια που έτρεξε, τον πρώτο μου προπονητή όταν ήμουν αθλητής στίβου στην Παναχαική το 1980, τον φίλο και συμμαθητή μου Σπύρο Ανδριόπουλο κάτοχο του ρεκόρ στον μαραθώνιο, φοιτητές μου νυν και πρώην και δεκάδες άλλους. Δεν υπάρχει άλλη διαδικασία στην κοινωνική ζωή του ανθρώπου που να αγκαλιάζεσαι στον τερματισμό με τον συναθλητή σου με τέτοια χαρά. Χωρίς να ξέρεις ποιος είναι που δουλεύει, τι κόμμα υποστηρίζει, ποσα χρήματα έχει , αν είναι φοροφυγάς , κλπ. Δεν υπάρχει ούτε πιστεύω θα υπάρξει κοινωνική διαδικασία που ενώνει ετσι τους ανθρώπους όσο η συμμετοχή σε αγώνες μεγάλων αποστάσεων και δη στον μαραθώνιο. Είναι η κοινή προσπάθεια που βλέπεις τον άλλον να είναι κατάκοπος όπως εσύ , ράκος , έτοιμος να καταρρεύσει, και ξέρεις ότι εκανε ότι και εσύ. Το είδες μόλις. Και τον αγκαλιάζεις και τον φιλάς. Χωρίς να τον ξέρεις. Γνωρίζοντας ότι πιθανότατα δεν θα τον ξαναδείς. Ισως σε κάποιο άλλο τερματισμό. Ισως. Μόνο ο τερματισμός στον μαραθώνιο θα εκανε να αγκαλιαστούν ακόμα και ο Κασιδιάρης με την Κανέλλη. Δεν είναι βέβαια μόνο αυτή η συγκίνηση που κάνει όσους εχουν τρέξει να ‘ κολλάνε’ με τις μεγάλες αποστάσεις και να τρέχουν.

Στη ζωή του ο σύγχρονος άνθρωπος , ιδίως στην εποχή μας εχει διάφορους κύκλους κοινωνικής εμπλοκής , τη δουλειά του, την οικογένεια του, τη σχέση του με τα προσφιλή και αγαπημένα πρόσωπα όπως η γυναίκα τα παιδιά οι γονείς.

Από όλες αυτές τις σχέσεις και δραστηριότητες ανακαλύπτει σε διάφορες εποχές ότι η ικανοποίηση είναι τελικά υπό αίρεση. Είτε πρόκειται για την ικανοποίηση και την αποδοχή που θα πάρει το σύγχρονο άτομο από την επαγγελματική του επιτυχία, από την συναισθηματική του σχέση, από την αποδοχή του στον κοινωνικό του περίγυρο. Όμως υπάρχει κάτι που αν το βιώσει δεν θα το αφήσει. Θα το αναζητά ξανά και ξανά. Γιατί του προσφέρει ικανοποίηση de facto. Είναι το καταφύγιο του τις μοναχικές ώρες που τρέχει. Και αυτή η ικανοποίηση είναι κάτι που έρχεται σε κάπως μεγάλη ηλικία , και για αυτό το λόγο το τρέξιμο σε αιχμαλωτίζει κάπως μεγάλο. Γιατί τότε έρχεται σαν φάρμακο, σαν να το είχε κάποιος εφεύρει και στο κρατούσε κρυφό , περίμενε να στο δώσει όταν πραγματικά θα το εκτιμούσες.

Ο αθλητισμός στη μικρή ηλικία εχει άλλα στοιχεία , τελείως διαφορετικά από το να το κάνεις σε μεγάλη. Σε μικρή ηλικία δεν σου βελτιώνει το χαρακτήρα, απλά στον αποκαλύπτει. Στην μεγάλη ηλικία είναι συντροφιά , καταφύγιο και δευτερευόντως βελτιωτής της υγείας. Βέβαια όσοι τον διαφημίζουν συνήθως το κάνουν στο πλαίσιο της δουλειάς τους να προβάλλουν τον μαραθώνιο, και συνήθως δεν έχουν βιωματική σχέση με αυτόν. Οπότε λένε στα συνθήματα ‘τρέξε για την υγεία σου’ ή γίνε μέρος του θρύλου’ ή κάτι τέτοια συνθήματα επικού περιεχομένου. Ενώ το απόλυτο σύνθημα για κάποιον που ξέρει θα ήταν κάτι ας πούμε ‘ άκουσε την ιστορία του διπλανού σου δρομέα , γιατί τρέχει άραγε?’. Κάτι τέτοιο ως σύνθημα θα ήταν ελκυστικό για τους μυημένους και ερωτεύσιμο για τους αρχάριους .

Ένα παράπονο όμως . Πρωτότρεξα στον Μαραθώνιο της Αθήνας το 1981. Δυό μέρες μετα τις εκλογές που κέρδισε το ΠΑΣΟΚ. Ηταν ημέρα Τρίτη. Είχαμε συμμετάσχει περίπου 600 άτομα. Μετα την Αγία Παρασκευή ήταν εξίσου άθλος να τερματίσεις αλλά και να μην σε χτυπήσει κάποιο αυτοκίνητο , μιας και δεν κοβόταν η κυκλοφορία τότε. Τα τελευταία χρόνια ο ΣΕΓΑΣ εχει κάνει μια καταπληκτική δουλειά με τον Μαραθώνιο. Χίλια μπράβο . Όμως κάποια στιγμή θα ήθελα να κάνουμε στην Ελλάδα , όπως λέμε London School of Economics και γεμίζει το στόμα, να πούμε Σχολή Μαραθωνίου ή κάτι τέτοιο. Η οποία να ασχολείται με ισως ότι πλέον μας εχει απομείνει. Και να ασχολείται από το να διδάσκει σε προπονητές τα πάντα για τον μαραθώνιο, μέχρι να εξηγεί σε όλο τον κόσμο τι κεφάλαιο είναι για την ανθρωπότητα ο Μαραθώνιος . Μέχρι να εξηγεί στους νεοέλληνες τι σημαίνει ο Μαραθώνιος δρόμος. Και τι θα μπορούσε να σημαίνει για αυτούς.

Ο Δημήτρης Κουρέτας είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και πρόεδρος του Συλλόγου Μαραθωνοδρόμων Λάρισας.
 

Δημήτρης Κουρέτας

Πληροφορίες άρθρου:

2565 προβολές

Αρέσει σε 2 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

05/06/2012 | Πανεπιστήμια, επιχειρηματικότητα και δημόσιο συμφέρον

02/06/2011 | Σύστημα παραγωγής πρωταθλητών: μας νοιάζει ?

31/05/2011 | Καρκίνος : Θέμα πολιτικών ?

27/05/2011 | Αξιολογήσεις ΑΕΙ: Θα πούμε τελικά αλήθειες?

26/05/2011 | Ντάνιελ Γκόλεμαν

Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε
Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

25 πρόσωπα
2355 δημοσιευμένα άρθρα
99 ατάκες
17 videos
1 αρχεία ήχου
252131 προβολές από 1/8 έως 22/8
376192 προβολές τον προηγ. μήνα
390624 προβολές τον Ιούνιο